wat een memorabele dag in deze geschiedenis en in mijn al iets meer getinte hoofdje. MJ has left the building, heeft het loodje gelegd, is de pijp uit, is hier niet meer bij ons, heeft het felle witte licht gevolgd - is, simpelweg, dood.
Hoewel de een instort en de ander niet echt verbaast naar de CNN-beelden kijkt, staat een ding vast; vandaag is er geschiedenis geschreven. Want wat je ook van deze aparte man vond, hij was wel iemand. Iemand met een eigen weg, een eigen ding, een eigen persoonlijkheid. En wat voor persoonlijkheid. Want flashback voor een momentje even terug naar voor deze afgelopen 10 jaar van beschuldigingen, geldproblemen en drastische metamorfoses. Denk liever aan zijn muziek, zijn pasjes met de witte sokjes en even witte handschoentjes, zijn gilletjes, het kruisbeetpaktafereel - deze man had talent en een eigen vernieuwende visie waarmee hij vriend en vijand ver achter zich liet. MJ was de passie zelf, zo vol van het kunnen was hij. Zoals een vriend van me het zou benoemen, ''een hoopie'' talent. En alleen daarom is het niet meer dan logisch dat de hele wereld in shock, in rauw, in respectgift is.
De koning van de pop, maar bovenal, van de progressiviteit, is dood.
En hoewel nu conclusies worden getrokken over overdosis pijnstillers, het niet fysiek mogelijk zijn tot de toepasselijk benoemde This Is It - tour, het zo wel genoeg gevonden hebben - dat maakt mij eigenlijk niet eens zoveel uit. Ik hoop het voor hem, dat hij het heft in eigen handen heeft kunnen nemen, dat hij wilde vergaan wanneer men eindelijk weer eens positief over hem sprak - en niet dat zijn bewogen leven zo van hem ontnomen werd. Want dat is wel het minste wat we terug voor deze legende konden doen niet waar, hem zijn leven terug geven en het daarbij horende respect.
Om er niet te diep op in te gaan, ik heb nooit gelooft dat deze man 1 verkeerde vinger heeft gelegd op een kind. Mensen snappen niet, zien niet wat hij wilde doen. Hij had een vreselijke jeugd vaak, en nu hij ouder werd en mensen hem adoreerden wilden mensen niet meer bij hem zijn vanwege hem, maar vanwege de goddelijkheid die hij van het publiek had gekregen. Dat, en dat deze man misschien een klein kronkeltje in zijn hoofd had, of was het eerder de onoplettenheid, de pure onschuldigheid in hem zelf die slapen in hetzelfde bed alleen maar zag als slapen in hetzelfde bed als blijk van liefde. Dat wat hij zelf zo miste in zijn leven. Hij zocht de onschuldigheid van een kind, daar waar hij zich mee kon weerspiegelen en gaf hen alles wat hij miste.
Misschien zullen we het wel nooit echt weten.
Take a trip through memorylane.. mijn favorieten.
Jackson Five, halló disco, vrolijke deuntjes en gigantische afro's.
1969: I want you back
1970: ABC
The Jacksons. Want ook kleine jongetjes worden groter, met zachtere stemmen maar even grote hits.
1978: Blame it on the bougie
1981: Can you feel it
Maar zoals iedereen al lang en breed gezien ahd, was het jongste lid degene waar iedereen zich op focuste. Michael Jackson ging solo, en hoe. Met albums als Off the Wall, het legendarische Thriller en Bad maakte MJ zichzelf onsterfelijk.
Off the Wall
1979: Don't stop till you get enough
In 1982 kwam hét album Thriller. Poeh, eigenlijk is die hele plaat super en toen ik een klein meisje was, wanneer vriendinnetjes gilden naar backstreetjongens en luisterden naar spicemeisjes, zong ik mee met MJ. De platen ripte ik altijd zorgvulgig uit papa's platenkast. Het eerste album wat ik inderdaad beluisterde was Thriller, pas later ontdekte ik ook andere muziekjuweeltjes van hem.
Omdat, wat mij betreft, deze hele plaat zo super is, heb ik de toppers eruit gehaald:)
1983: Billy Jean, een geweldig liveoptreden. Check de pasjes!
1983: Beat it. Een filmpje van zijn concert, over showspektakel gesproken!
1984: Thriller! (de ietwat meer shortversie van de oorspronkelijke 18 minuten durende clip, totdat MJ Ghosts(35min) maakte was dit de allerlangste videoclip destijds. Origineel heette dit nummer eigenlijk Starlight Love trouwens. En misschien nog veel opmerkelijker is dat dit legende schrijvende nummer in nederland maar plaats drie in de hitlijsten haalde.
5 jaar na de plaat Thriller kwam in 1987 het album Bad uit. Hoewel deze niet het succes evenaarde van zijn voorkomer, staat het vol met hits.
1987: Bad! Just because we like it bad. Een nummer wat ik als opstandig 14 jarig meisje vaak heb gezongen. Ik vond mezelf zo overheerlijk slecht, púber.
1988: Man in the mirror.
I'm gonna make a change
for once in my life
It's gonna feel real good
gonna make a difference
gonna make it right
1988: Dirty Diana!
In 1988 kwam het briljante Smooth Criminal, later gecovered door Weird.
Na Bad volgden geen ijzersterke platen meer, slechts hier en daar wat mooie uitschieters. Heal the world en dat soort melancholisch gedoe is niet echt aan mij besteed, hoewel ik moet bekennen wel altijd mee te zingen. Systeemfoutje.
1991: Black or White. Zeker in deze tijden van recessie en depressiviteit wordt er vaak teruggepakt op het oeroude gevooroordeel in rassen. En juist daarom wordt doit nummer nu zo vaak gedraaid. Dat, en omdat het een MJ nummer is - doh.
1996: They don't care about us. Ik adoreer dit nummer. De doorborende beat, de schattige clip en de aanstekelijke tekst. Lovelovelove.
Skinhead,deadheadEverybody gone bad
Situation,specultaion
Everybody litigarion
Beat me,bash me
You can never trash me
Hit me,kick me
You can never get me
All I wanna say is that
They dont really care about us
Want hoe hard en verbitterd het ook mag klinken, het is zo. Niet iedereen zal om je geven, weinigen maar, soms zelfs niemand. Want in de basis moet jij voor jezelf zorgen en om jezelf geven. Vergeet dat nooit.
(prison-versie)En tot slot volgde in 2001 You rock my world. Ik weet dat haast iedereen dit prul vindt, maar ik vind 'em leuk. Alleen dat meisje in die clip, brr - seriously. Nu ben je MJ, je kan werkelijk iedere dame in je clip krijgen en dan ga je voor haar! Fugly!
Omdat hij, Michael Jackson, iemand was die mensen heeft geraakt met zijn ding, zijn passie. Hij had een stem. En, wat je ook van hem denkt, dat verdient respect.
